Hallo wrestlingfans!

Hier Jarno V met de allereerste editie van m'n vaste column op deze prachtige vernieuwde PWH site. Dit wordt de plek waarop jullie wanneer dat nodig is uitgebreide PWH updates zullen gaan lezen, en als er even niet zo veel over het hier en nu te vertellen valt, neem ik de tijd om eens terug te duiken in de inmiddels al lange geschiedenis van onze organisatie en jullie van achtergronden te voorzien. Aangezien dit nummer 1 is, valt er nu in ieder geval MEER dan genoeg te bespreken!

Ik wil beginnen met iets waar ik zelf erg blij van word: PWH TV. Het internet is een interessant medium met veel mogelijkheden en één daarvan die voor ons erg interessant is, is de podcast. Al veel pro-wrestling organisaties gingen ons voor en we konden niet achterblijven. Vorig jaar lanceerden we onder veel gejuich de eerste aflevering, en sindsdien zijn er twee bijgekomen waarin de belangrijkste hoogtepunten van de afgelopen PWH shows langskwamen. Echter: drie podcasts in één seizoen is natuurlijk veel te weinig, helemaal gezien de enorme afmeting van ons beeldarchief, en ondanks veel beloftes van onze kant is het op PWH TV gebied een beetje stil gebleven. Dan maak ik er nog maar eentje: ik beloof op deze plek alvast dat we ons dit komende seizoen gaan inzetten om dat getal minstens te evenaren, en als het even meezit zal deze website de plek worden waar jullie met grote regelmaat de voortgang van de verschillende sterren van PWH zullen gaan volgen. Of het nu in de vorm van volwaardige afleveringen van PWH TV is of integrale uitzendingen van de grootste matches; we gaan ervoor zorgen dat die beelden hoe dan ook op jullie schermen terecht gaan komen!

Dan is het tijd om terug even kort te kijken op het afgelopen halfjaar. Na een knallende start in 2009 hebben we de goede lijn in 2010 doorgezet, met een periode waarin we shows hielden op al onze vaste locaties. We begonnen in eerste instantie met een doffer, toen de eerste show in Amsterdam Noord wegens technische problemen aldaar moest worden geannuleerd. We maakten het natuurlijk in stijl goed met een zwaarbeladen Underground show in onze trainingszaal in Wormerveer; bezocht door de meest die-hard fans en met optredens van alle grote namen. In de twee main-events zagen we eerst Tengkwa, die het opnam tegen de man die hem al maandenlang dwarszit, Evil Tengkwa. Bijgestaan door Rhys Richards wist hij het deze mysterieuze luchador erg lastig te maken, maar helaas (zo dachten we toen) dolf Richards het onderspit tegen de onrustzaaier in het rode masker. Hierna nam kampioen Wesley Croton het (na een dubieuze loterij georganiseerd door de Gouwe Gozers) op tegen Jamie de la Combe, de highflyer die we in eerste instantie leerden kennen als jongere broer van Eddy DLC, maar die sindsdien hard op weg is om zich te vestigen als een van de meest spectaculaire worstelaars van het land. Na een goed begin van Jamie werd de druk van de Gouwe Gozers hem te veel en een snoeiharde Death Valley Driver van Wesley bezegelde zijn lot. Vervolgens vatte Wesley het plan op om Jamie finaal de mat in te boren met nog maar eens TWEE DEATH VALLEY DRIVER'S, waarna Eddy zijn broer te hulp snelde. De brawl die ontstond (waarbij de gehele PWH locker room leegstroomde) eindigde in een uitdaging van Eddy, die bij de volgende show in Hillegom zou worden bezegeld.

Goed. Hillegom. In een uit z'n voegen barstende Solution werd het contract getekend voor de main event, waarin Wesley Croton het dus zou opnemen tegen Eddy DLC, met zijn titel op het spel. In de aanloop naar de titelmatch was het weer een PWH spektakel als vanouds, met als enkele hoogtepunten de tag team match tussen de Moneymakers (Young Money Chong en PWH underground kampioen M-Dawg OG, wiens nieuwe namen ik eindelijk onder de knie begin te krijgen) en het team van "The Violator" Vito Toscani en hometown boy Jack Thunder, die de twee wannabe gangsters even op hun plek wisten te zetten, en de confrontatie tussen Tengkwa en Evil Tengkwa (die het lef had gehad zich als Tengkwa voor te doen), waarna Tengkwa zijn rivaal uitdaagde voor een Mask vs. Mask match bij de daarop volgende show in Amsterdam. Toen was het zover: na succesvolle titelverdedigingen tegen zowel Vito Toscani als Tengkwa (die allebei niet geheel zonder hulp waren gewonnen), zette de Gouwe Gozer Wesley Croton zijn titel op het spel tegen degene die hij in eerste instantie (bij de vorige Dutch Masters) had verslagen om deze te winnen, Eddy de la Combe. De match begon verassend sportief, en Wesley leek terug te willen keren naar zijn technische roots om Eddy eerlijk te verslaan. Uiteraard duurde dit niet bijzonder lang. Wesley raakte gefrustreerd en bedacht zich dat hij volgens de aloude regels van onze sport zijn titel niet via diskwalificatie kon verliezen, en bewerkte Eddy's hoofd met een stoel. Zo dwong Wesley me iets te doen dat ik nog maar eenmaal in mijn PWH carriere had hoeven doen, namelijk het aanwenden van het kleine beetje authoriteit dat het PWH bestuur me bij afwezigheid van een full-time commissioner heeft toegewezen. Ik liet de wedstrijd doorgaan en wel als no DQ match. Binnen no-time probeerde Wesley alsnog met zijn titel uit de zaal te ontsnappen, maar hij werd bij de uitgang opgewacht door de PWH locker room, die de fans niet met lege handen naar huis wilden laten gaan. Wesley had geen andere keus dan terug de ring in te gaan, en hierna volgde een ongelofelijk spannende wedstrijd waarbij het gebruik van stoelen en tafels was toegestaan, die (na een brute double footstomp waarbij Eddy de kampioen ver buiten de ring door een tafel heen werkte) uitmondde in de eerste titelwissel sinds de PWH belt door nota bene Wesley Croton zelf werd geherintroduceerd en gewonnen. Eddy DLC werd de nieuwe PWH champ!

De tijd was rijp voor iets dat zoals gezegd al maanden eerder had moeten plaatsvinden, de terugkeer van Pro Wrestling Holland naar de Souldiers Headquarters in Amsterdam Noord, een gebouw waarin al vele malen PWH geschiedenis is geschreven. (Wie kan bijvoorbeeld de balcony dive van Jamie DLC vergeten, of Evil Tengkwa die vanuit het niets vanaf hetzelfde balkon de ring in kwam geslingerd om Tengkwa's kans op de PWH titel te verpesten?) Niet alleen zou dit het toneel worden van de allereerste Mask vs. Mask match in de Nederlandse ring, ook kondigde het PWH bestuur in de aanloop naar de show de nieuwe Dutch Masters aan, die ditmaal gestreden zou worden om de gloednieuwe PWH tag team titels. Ondanks het feit dat de PWH titel niet op het spel stond, durf ik te zeggen dat dit de grootste PWH show ooit was. (Dat zeg ik natuurlijk van elke show, maar het tegendeel moet nog worden bewezen.)  In de "superfights" zagen we Vito door diskwalificatie Ymah verslaan (een verhaal dat hopelijk nog een staartje krijgt), de ervaring van Sheik al Aziz te veel blijken voor de veelbelovende PWH academy alumnus Jimmy Lightning, en de terugkerende Big Geert met veel moeite winnen van de debuterende luchador Rey Fantasma Jr. Tussendoor werkten de Gouwe Gozers (Wesley Croton en Richie Julio) zich langs de Sranang Xpress (mijn voormalig mede-commentator Andrew Patterson en de trainee van Tengkwa, Lloyd Pengel) en deden de gebroeders DLC hetzelfde met de Moneymakers, wat betekende dat de vete tussen Wesley Croton en kersverse PWH champ Eddy DLC zou worden voortgezet in de Dutch Masters finale. Maar het was nog lang niet zover.

Voordat de eerste PWH tag champs konden worden gekroond, kreeg Tengkwa eindelijk de kans om zich te wreken voor de vele tegenslagen die Evil Tengkwa hem (zelfs tot buiten PWH) had opgelegd. Ik bewaar het uitgebreide verslag van deze wedstrijd voor de volgende PWH TV, maar de uitslag moet worden genoemd: Tengkwa wist zijn vijand met de TSAL te verslaan (de Tengkwa Special Arm Lock, oftewel een Triangle Lancer voorzien van een top wristlock), en Evil Tengkwa was contractueel gedwongen zijn masker per direct af te nemen. Het was voor de meeste fans geen geheim dat Gabriel Angelfyre, de duivelse predikant die al maanden niets van zich had laten horen, iets met Evil Tengkwa te maken had (en zelfs onder het masker zat), maar de waarheid schokte alle aanwezigen: niemand minder dan Rhys Richards, de verbitterde Welshman die leek te zijn uitgegroeid tot een van de belangrijkste bondgenoten van Tengkwa, onthulde zijn gezicht. (Dat beeld zal nog lang op m'n netvlies gegrift staan..) Gabriel Angelfyre had weliswaar de hele tijd onder het masker gezeten, maar had het in de tussentijd voor elkaar gekregen Rhys te overtuigen van zijn evangelie, en liet het uiteindelijk aan The Comet, degene die als geen ander bekend was met Tengkwa's stijl, over om de laatste klap uit te delen en Tengkwa na zeven jaar van zijn masker te beroven. Dit mislukte wonder boven wonder, maar The New Church of Angelfyre zette zich in een klap neer als een groep om rekening mee te houden.

 Alsof dit nog geen volwaardige main-event was geweest, werd de show in stijl afgesloten met de titelmatch tussen de Gouwe Gozers de DLC's (Jamie en singles kampioen Eddy), die allebei nog een appeltje te schillen hadden met de Gouwe Gozers. Wellicht was het hun enthousiasme om de Amsterdammers de mond te snoeren dat ze verblindde, maar het lukte ze niet om de belts aan hun titelverzameling toe te voegen en de Gouwe Gozers graaiden de titels voor hun neus weg. Voor Richie is dit het eerste goud binnen PWH, en voor Wesley betekende het dat hij zijn bescheiden bierbuik een maand na zijn titelverlies in Hillegom wederom van goud wist te voorzien.

 Voor PWH betekent het dat we nu eindelijk een volwaardige tag team divisie hebben, met in ieder geval drie sterke teams die het de Gouwe Gozers de komende maanden moeilijk gaan maken. (En dan tel ik de onvermijdelijke inmenging van The New Church of Angelfyre nog niet eens mee.)

ZO. Zei ik nou "even kort"? En ik hield me nog wel in. Ik sluit maar gewoon af, en dat doe ik met een blik op wat komen gaat. Allereerst zal PWH de hele dag te zien zijn bij Werfpop, het gratis popfestival in Leiden dat op het moment van schrijven nog twee dagen van ons verwijderd is. Voor mij wordt het sowieso een bijzondere show, aangezien ik m'n PWH debuut maakte bij de vorige keer dat PWH werd gevraagd haar kunsten in een dergelijke setting te vertonen, de Gameplay beurs die in 2006 in de Jaarbeurs in Utrecht werd gehouden. Net zoals toen zullen er nu vele uren worden gevuld met dat waar we met z'n allen het meest van houden, snoeiharde pro-wrestling aktie van de bovenste plank. We beginnen om half drie 's middags, en sluiten tegen achten af. De precieze card houden we natuurlijk nog even voor onszelf, maar zoals op de site te lezen is zijn nagenoeg alle vaste krachten van de partij, samen met nog wat verassingen. (Wat dachten jullie van een zekere gemaskerde Mexicaan? Ik heb te veel gezegd.) Ik zelf kijk in ieder geval uit naar de DLC's, die je niet elke dag zomaar gratis in de buitenlucht kan zien worstelen, de voortzetting van de immer voortdurende vete tussen de Sranang Xpress en die nepgangsters, en natuurlijk nieuwe ontwikkelingen in de gespannen verhouding tussen PWH locker room leider Tengkwa en de herrezen (New) Church of Angelfyre.

Werfpop wordt natuurlijk een show om niet te missen, maar eigenlijk is het nog maar een voorproefje van al het moois dat dit seizoen komen gaat. Nadat PWH de zomerstop nog even hervat (wat natuurlijk niet betekent dat de studenten van de PWH academy door hun trainers met rust worden gelaten), keren we in augustus terug naar de Souldiers Headquarters te Amsterdam, met de eerste show van het drukste PWH seizoen tot nu toe. Ik kom vingers te weinig, maar ik tel op de agenda niet minder dan DERTIEN shows, wat betekent dat jullie minstens eens per maand de kans krijgen naast de bekende ring te komen staan en PWH live mee te maken (en geloof me, er gaat niets boven live pro-wrestling). Zoals het er nu voorstaat staan we weer twee keer in Hillegom, en hiernaast zal de Souldiers Headquarters na dit seizoen misschien moeten worden omgedoopt tot PWH Headquarters, aangezien we er elke maand een volwaardige PWH show zullen gaan neerzetten. Tot de volgende column. (PWH! PWH! PWH!)

J.